Twój fizjoterapeuta dziecięcy

W swojej pracy łączę różne metody terapii tak, aby była ona jak najbardziej celowa. W czasie terapii wykorzystuję indywidualne podejście do każdego pacjenta i ich rodziców. Staram się stworzyć jak najlepsze warunki do rozwoju, zapewnić jakość ruchu i życia na najwyższym i możliwie dostępnym poziomie.

Każda nowa terapia rozpoczyna się od konsultacji terapeutycznej, w trakcie której poznaję Twoje dziecko, obserwuję je i diagnozuję potrzeby i cele, jakie podczas terapii staramy się osiągnąć. Następnie do określonych indywidualnych potrzeb Twojej pociechy dobieram najodpowiedniejsze metody terapii.

W swojej pracy terapeutycznej stosuję między innymi:

NDT- Bobath Basic and Baby

Metoda Bobath została zapoczątkowana w latach 40-tych XX wieku w Londynie przez fizjoterapeutę Bertę Bobath i jej męża Karola, który był neurologiem. Założenia tej metody rozwinęły Elisabeth Koeng, lekarz pediatra i Mary Quinton, fizjoterapeutka. Od tego czasu metodę Bobath nazywa się leczeniem neurorozwojowym (Neurodevelopmental Treatment, NDT) i jest ona najbardziej przydatna w usprawnianiu niemowląt i dzieci najmłodszych. Celem usprawniania metodą Bobath jest pomoc dziecku we wszechstronnym rozwoju tak, aby mogło ono uzyskać niezależność w życiu i na tyle wykorzystać swe możliwości, na ile pozwala istniejące uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego. W usprawnianiu zwraca się uwagę na jakość ruchu tak, aby ruch ten był możliwie najlepszej jakości, bo tylko taki ruch zapobiegnie przykurczom i zniekształceniom w dalszym przebiegu choroby. Plan postępowania terapeutycznego w metodzie NDT-Bobath jest zawsze indywidualnie ustalany dla każdego pacjenta i uwzględnia: stan i wiek pacjenta, jego perspektywy rozwojowe, zdolności, potrzeby i wartości w odniesieniu do osobowości, sytuacji rodzinnej i społecznej. Program usprawniania powinien uwzględniać cele bliższe i dalsze terapii, specyficzny sposób oddziaływania, możliwość oceny postępów i weryfikacji planu, powinien być akceptowany, realny do wykonania i określony w czasie.

PNF

Koncepcja PNF powstała w latach 40-tych XX wieku, kiedy to siostra Kenny – australijska pielęgniarka, wykorzystuje w swojej pracy ruchy naturalne. W 1946 roku dr Herman Kabat wraz z Margaret Knott pracują nad rozwojem koncepcji PNF w Vallejo. W 1990 roku powstaje IPNFA – międzynarodowa organizacja zrzeszająca instruktorów PNF. Filozofia PNF zawiera: współpracę z pacjentem i pracę nad problemem aktywności dnia codziennego, pozytywne nastawienie do pacjenta i jego problemów, globalną obserwację pacjenta, mobilizację rezerw pacjenta, bezbolesną pracę z pacjentem, intensywny plan ćwiczeń, częstą zmianę pozycji wyjściowych i uzyskanie odpowiedzi na każdy bodziec. Koncepcja ta zwiera 10 głównych zasad facilitacji-torowania. Celem stosowania tych zasad jest poprawa mobilności, poprawa stabilności, stymulacja mobilności na stabilności (koordynacji), poprawa wytrzymałości i zręczności. Praca odbywa się na macie, zawiera również naukę chodu. W koncepcji PNF wykorzystuje się wzorce ruchowe po to, aby była większa efektywność kompleksowego ruchu oraz ekonomia energii i zasobów siły. Mózg ludzki myśli we wzorcach ruchowych, nie rozróżnia poszczególnych mięśni, a wiele codziennych aktywności ruchowych odbywa się w płaszczyznach diagonalnych.

Diagnostyka metodą Prechtla

Your content goes here. Edit or remove this text inline or in the module Content settings. You can also style every aspect of this content in the module Design settings and even apply custom CSS to this text in the module Advanced settings.

Masaż Shantala

Masaż przeznaczony dla osób w każdym wieku, od okresu niemowlęcego, wiek dziecięcy, do uzyskania pełnej dojrzałości (masaż Shantala dla dorosłych).
Masaż Shantala dla niemowląt i dzieci ma za zadanie odkryć przyjemne strony masażu i jego wpływ na dziecko. Stwarza więź pomiędzy dzieckiem, a rodzicem, bądź opiekunem. Uczy słuchania języka ciała dziecka oraz powolnego wykonywania czynności przez rodzica lub opiekuna. Masaż uczy zajmowania się dzieckiem z uwagą, akceptacją i spokojem. Rozwija zmysł dotyku dziecka, jak i rodzica/opiekuna. Zwiększa zaufanie dziecka do rodzica, a także zaufanie rodzica/opiekuna w swoje umiejętności. Masaż pomaga zmniejszyć kolki u niemowląt, poprawia perystaltykę jelit u dzieci.

Terapia manualna szkoła niemiecka

Your content goes here. Edit or remove this text inline or in the module Content settings. You can also style every aspect of this content in the module Design settings and even apply custom CSS to this text in the module Advanced settings.

Kinesiology Taping

        Historia plastrowania powstała na początku lat 70 – tych w Japonii, kiedy to chiropraktyk dr Kenzo Kase poprosił Nitto Denko o stworzenie plastra o właściwościach ludzkiej skóry. W roku 2007 Kinesio Taping Europe oparła system na współczesnej wiedzy dotyczącej mechaniki powięziowej, określając go jako Kinesiology Taping. Aplikacja plastra, to możliwość wywołania zmian mechanicznych, sensorycznych, dających bodziec przebudowy lub zmiany funkcjonowania organizmu. Plaster posiada grubość i ciężar zbliżony do właściwości skóry, rozciągliwość podobnie jak skóra, wykonany z bawełny, przepuszczalny dla wody i powietrza. Terapia Kinesiology Taping normalizuje napięcie mięśniowe, poprawia mikrokrążenie, aktywuje system limfatyczny, pobudza endogenny system znieczulenia, wspiera funkcję stawów.

Wielowymiarowa terapia manualna stóp

Wielowymiarowa terapia manualna stóp jest metodą neurofizjologiczną. Metoda ta oparta jest na znajomości fizjologicznego wzorca ruchowego niemowląt i czynnościowemu uwarunkowaniu rozwoju stopy, a także na zasadach terapii manualnej. Diagnostyka, długotrwała i systematyczna
terapia pozwala przywrócić anatomiczne stosunki w obrębie stopy i przynieść pożądane efekty.
W terapii wykorzystuje się adekwatne do rodzaju i stopnia wady chwyty mobilizacyjne, których efekty utrwalane są za pomocą czynnościowego bandażowania. Procedury diagnostyczne, a także chwyty terapeutyczne mogą być stosowane już od pierwszych godzin życia dziecka. Wielowymiarowa terapia manualna stóp może być stosowana samodzielnie lub też, w przypadku neurologicznych deformacji, może wzbogacać inne metody usprawniania małych dzieci. Pamiętajmy jednak, że u niemowląt występuje zwrotna zależność pomiędzy kształtowaniem się przestrzennej architektury stóp oraz stawów biodrowych i ich czynnościowym rozwojem. W tej sytuacji wady stóp nie są problemem miejscowym, ograniczonym do samych stóp, lecz stanowią kompensacyjną konsekwencję zaburzeń fizjologicznego rozwoju w innych częściach ciała lub też same inicjują „łańcuchową reakcję” zmian kompensacyjnych o charakterze uogólnionym. Terapia ta uwzględnia również zmiany ustawień kończyn dolnych względem osi kolana (szpotawość, koślawość), wskazując sposób postępowania korekcyjnego, a także obejmuje właściwy dobór obuwia.

Badanie stóp na podoskopie

Podoskop diagnostyczny służy do badania stóp za pomocą odbicia lustrzanego zarówno u dzieci, młodzieży, jak i dorosłych. Obraz na podoskopie daje informacje takie, jak: kształt wysklepienia stopy, obecność zgrubień na skórze i odcisków. Widok strony podeszwowej stopy rejestruje kamerka. Obraz ten może być automatycznie przesyłany do komputera. Dodatkowo, umieszczone w podoskopie kolorowe diody zachęcają dzieci do wykonania badania w pozycji statycznej i dokładnej ocenie budowy stopy.

Stymulacja bazalna

Your content goes here. Edit or remove this text inline or in the module Content settings. You can also style every aspect of this content in the module Design settings and even apply custom CSS to this text in the module Advanced settings.

DNS